the gleaners and I

 

workers leaving the factory

 “If we line up 100 years of scenes of people leaving factories, we can imagine that the same shot has been taken over and over, like a child who repeats its first word for one hundred years to immortalize its pleasure in that first spoken word. Or like far-eastern artists who repeatedly painted the same picture until it is perfect and the artist can enter the picture. When we could no longer believe in such perfection, film was invented.” 

λες,

λες, θα φτιάξω ένα ντοκιμαντέρ

ορμάς έξω και λες,

τραβάω ένα ντοκιμαντέρ

γυρνάς πάλι πίσω, λες, 

τώρα εγώ το έφτιαξα;

δυο ερωτήσεις

Αντιστέκονται τα ντοκιμαντέρ στην γραφή; Βρίσκουν νέες μεθόδους να παράγουν έργο όπου η γραφή να παίζει μικρότερο ρόλο;

καλύπτοντας μικρά μέρη βαθιά #9

Υπάρχει ένας τάδε προκαθορισμός, υπάρχει κάτι το προκαθορισμένο που είναι και σχεδόν εκτός του ελέγχου σου. Μέλημα σου είναι να κατασκευάζεις με απλό ή περίπλοκο τρόπο εκείνο το εργαλείο που σου επιτρέπει να ρίξεις μια ματιά σε κάτι πέραν αυτού. Βέβαια, μια προκαθορισμένη πορεία μιας σχέσης δεν είναι κάτι αναπόφευκτα κακό, καθώς με έναν παράδοξο τρόπο αφήνει χώρο για παιχνίδι, όταν για παράδειγμα θα το αρνείσαι και θα ξεφεύγεις σε ορισμένες στιγμές εκτός του προδιαγεγραμμένου, δηλαδή μέσα σε ορισμένες στιγμές αλήθειας, οι οποίες βρίσκονται σε εκείνα τα μικρά μέρη που δεν θα μπορούσε ποτέ κανείς να σκεφτεί.

καλύπτοντας μικρά μέρη βαθιά #8.04

Θέτοντας το σχηματικά: τα μέρη ορίζονται από τις σχέσεις και οι σχέσεις από τις στιγμές. Δεν είναι τόσο απλό, αλλά μέσα από αυτό το σχήμα μπορείς επεκταθείς μετέπειτα πιο βαθιά.

talking heads

Who are you?
What do you most wish for?